GPD084 พ่อหนานตา ชัยเจริญ

พ่อหนานตาเชิญผมกลับมาอีกครั้งในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา (หลังจากเทปหมายเลข 083) เพื่อให้ผมร่วมเป็นสักขีพยานในการประกอบพิธีการอย่างเป็นทางการในงานฉลองเลื่อนสมณศักดิ์ของพระสงฆ์ อันดับแรก ท่านได้ทำพิธีเรียกขวัญ (องค์ประกอบต่างๆ ของจิตวิญญาณ) ให้กลับมารวมกันในวันอันเป็นสิริมงคลนี้ จากนั้นท่านได้ผูกข้อมือของพระสงฆ์เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งการรวบรวมจิตวิญญาณให้ตั้งมั่น จากนั้นจึงเป็นการยกย่องและอุทิศถวายเพื่อเลื่อนขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น

ในช่วงนาทีที่ 22:25 ของพิธี ได้เกิดเหตุการณ์อันน่าทึ่งขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ขับเน้นให้เห็นถึงทักษะด้านการใช้คำพูดและปฏิภาณไหวพริบอันน่าอัศจรรย์ของพ่อหนานตาเมื่อต้องเผชิญกับเหตุการณ์เฉพาะหน้า พิธีทั้งหมดถูกขับร้องเป็นบทกลอนที่มีจังหวะและฉันทลักษณ์สม่ำเสมอ ในจังหวะที่ท่านเอื้อมมือไปเพื่อจะผูกข้อมือนั้น ท่านเผลอไปปัดแจกันดอกไม้ล้มลงโดยไม่ได้ตั้งใจ ท่านรีบจับมันตั้งขึ้นอย่างรวดเร็วในขณะที่ยังคงดำเนินพิธีการต่อไป โดยท่านได้สอดแทรกอุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ นี้เข้าไปในเนื้อหาของพิธีได้อย่างกลมกลืนในทำนองว่า “และบัดนี้ ดอกลิลลี่ที่ครอบครัวนำมาถวายด้วยความรัก จำเป็นจะต้องถูกจับตั้งให้ตรงขึ้นอีกครั้ง” โดยที่ท่านยังคงรักษาจังหวะและรูปแบบการสัมผัสของบทกลอนไว้ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง นับเป็นช่วงเวลาที่ยากจะลืมเลือนจริงๆ!